I take the road less travelled… #1

Woensdag 31 januari, de dag waarop Jack Provily samen met Gerard Bakx een training D.R.I.V.E.S. verzorgden. Een try-out van een nieuwe training die zij samen gaan brengen met als visie: leerkrachten in het onderwijs handvatten geven om met inzet vanuit eigen drives om te gaan met ongewone situaties! Op de D.R.I.V.E.S.-middag kom ik nog terug, nu eerst de stroomversnelling die een dag later werd ingezet.

Jack was ruim een uur voor de training al aanwezig. Ik ving hem op en op het schoolplein stonden we wat te praten over één van de ‘meest inspirerende’ scholen van Breda. Verwonderende vragen werden op me afgevuurd en ik zag dat Jack zichtbaar verbaasd was. Blijkbaar is het zo dat de liefde voor het kind en het onderwijs maakt dat de grote chaos waarin wij als leerkrachten en leerlingen met elkaar werken, blind maakt voor de omgeving waarin dit gebeurt… Nou, niet geheel blind. Ik vertelde Jack dat mijn leerlingen en ik voor de kerstvakantie al een maand als nomaden hebben rondgehangen op de hoofdlocatie i.v.m. een heftige lekkage in ons lokaal. Vervolgens stonk het zo naar de schimmel dat lesgeven onmogelijk bleek! We zijn gelukkig weer terug in onze eigen omgeving, echter blijft de lucht in het ‘nood’lokaal, dat er al zo’n tien jaar staat, niet goed! CO2-meters constant in het rood, leerlingen die loom worden naarmate de dag vordert en er komen vragen om paracetamol. En ja, het is bekend!

Die woensdagavond bedankte ik Jack voor een zeer inspirerende sessie. In plaats van het over de sessie te hebben gaf hij aan dat hij ons (de leerkrachten) en het gebouw, waarin je mag aannemen dat leerlingen inspirerend onderwijs kunnen genieten, niet uit zijn hoofd kon krijgen. Hij kondigde voor donderdag of vrijdag een blog aan. Donderdagavond stond die online, een fragment: … Binnen was het nog erger dan buiten deed vermoeden. Niets aangepast, geen kleurtjes, een muffe lucht, te warm, geen aangepast meubilair, geen stilteplek, gehorige lokalen, geen time-out, geen digiborden, geen computers of tablets, ramen die niet open kunnen blijven staan omdat de uithouders zijn afgebroken, geen frisse lucht, geen inspirerende en uitdagende leeromgeving...….. De trespa semi-permanente lokatie voorziening die naast de school stond, maakte de totale droefheid compleet. En hier huizen dan de kinderen die alle extra’s nodig hebben die we maar kunnen verzinnen. …lees verder

Onder aan zijn blog roept Jack op om hulp te bieden en biedt zelf een gratis training aan. Het maakte me blij, zeker toen er nog meer reacties kwamen! Maar wat maakt nu dat een blog van iemand buiten school, zelfs buiten de stichting, mensen in beweging zet om te helpen? Waar is de hulp intern? Mag ik aannemen dat als problemen en signalen niet voelbaar zijn niemand in beweging komt?

Het deed me terugdenken aan mij eerste school dag, januari 2007. Ik liep mijn toenmalige school binnen, op weg naar mijn lokaal. Wat ik kreeg was een half lokaal, wat tafels en stoelen, een bureau en een bureaustoel. Dat was het, geen methodes, alleen 5 leerlingen met een multiculturaliteit aan ‘labels’. Er waren gelukkig lieftallige en krachtige collega’s die mij hielpen en samen hebben we de klas, school en leerlingen op een hoger plan getild. Ook toen waren de ‘drives’ er, echter vraag ik me nu af wat maakt dat er zoveel energie gaat naar ‘randvoorwaarden’ die gewoon goed dienen te zijn!?

Binnen mijn huidige school is me maar vaak genoeg duidelijk gemaakt dat alle ‘oneffenheden’ ooit al eens aan de kaak gesteld zijn. Men lijkt er niet in te slagen om een verandering in gang te zetten. Argumenten rondom geldzaken doen mij verwonderen! En ook ik heb proefondervindelijk ervaren dat één van de kernwaarden binnen de stichting, ‘transparant’, maar een hol begrip (b)lijkt te zijn. Sinds 1 juli vorig schooljaar vraag ik al om inzage in het financieel verslag! Tot op heden geen verslag… En is het niet zo dat dit binnen een stichting alles inzichtelijk dient te zijn voor iedereen? Via de politiek krijg je dan van de vakbond antwoord: “De medezeggenschapsraad zou het financieel jaarverslag ter informatie toegestuurd moeten krijgen voor 1 juli. Dus het financieel jaarverslag van 2011 moet voor 1-7-2012 ter inzage beschikbaar zijn.” En mocht die niet toegestuurd worden, wordt er zelfs een bepaald recht onthouden! Een adviesbureau gaf aan dat openheid in stichtingen en scholen vaak hele plezierige scholen en werkgemeenschappen zijn, met zelden problemen met onderwijskwaliteit. Ik bedoel maar, het KAN!

Waar ik heen wil? Dat mensen hun verantwoordelijkheden nemen! Van een stichting om de kernwaarden uit te dragen zoals ze ooit bedoeld zijn, en ook leerkrachten om op te staan voor hun professionaliteit en kenbaar te maken wat nodig is om bij te dragen aan de ontwikkeling van de leerlingen. Ook zij hebben, naast de leerkracht, recht heeft op medezeggenschap!

Maar ook ‘verantwoordelijkheid’ is een hol begrip als daar uiteindelijk geen actie uit voortkomt! Een ex-collega noemde het “…met iedereen achter de uitvoering staan!” Ja, 'iedereen' en 'de uitvoering', helemaal mee eens! Een inventarisatie van de aangeboden hulp:

  • Een collega heeft aangeboden gekleurde betonnen banken te maken!
  • Diezelfde collega gaat contact opnemen met Heras Hekwerk voor sponsoring.
  • Een filmbedrijf heeft aangeboden een reportage te maken om knelpunten in beeld te brengen.
  • Thuisklas heeft haar diensten aangeboden, want “wanneer je je (op school) thuis voelt, voel je je zeker, krijg je vertrouwen en durf je jezelf te zijn. Dit is allemaal nodig om tot leren te komen”.
  • Een vloerbedekkingsfabrikant heeft aangeboden te kijken wat de mogelijkheden zijn voor nieuwe vloerbedekking.
  • Een lector van de Pabo gaat het verhaal verder brengen en kijken binnen zijn netwerk wat men kan doen.
  • Devolgendestap.eu heeft haar netwerk aangeboden om het verhaal verder te brengen.

In een paar dagen na het blog van Jack al hele mooie opbrengsten en er blijven mails binnenkomen! Ik had het met hem die middag op het schoolplein over het ‘vlindereffect’… De tijd en mogelijkheid is er nu! Wie pakt aan en door? 

Wordt vast en zeker vervolgd…

1 opmerking:

  1. Dan maar eens de camera laten draaien zodat al die vlinders wat gezicht krijgen en ze kleurrijk kunnen ontpoppen :)

    BeantwoordenVerwijderen